IDOL ANALFABETÓW

IDOL ANALFABETÓW

Paweł Tanajno – przedsiębiorca i polityk (PO, Ruch Palikota, DB) bez żenady napisał na...

Dwie Polski, czyli – Plwajmy na tę skorupę

Dwie Polski, czyli – Plwajmy na tę skorupę

Dwie Polski, czyli – Plwajmy na tę skorupę Cmentarz to być może najlepsze miejsce do...

MEDIA - PIERWSZA WŁADZA

MEDIA - PIERWSZA WŁADZA

MEDIA - PIERWSZA WŁADZA     Media żerują na naszej frustracji i strachu, na żądaniu...

A mógł powiedzieć:

A mógł powiedzieć:"Kryśka - znajdź se chłopa!"

Ulubionym zawołaniem posłanki Pawłowicz jest: „Zamknij mordę!”, kierowane do bliźnich,...

Nowa energia, nowa Polska.. z ciocią w tle

Nowa energia, nowa Polska.. z ciocią w tle

Musiał minąć ponad tydzień, żebym nabrał dystansu do wydarzeń przed Pałacem...

Wypieprzyć Polskę z Unii Europejskiej!

Wypieprzyć Polskę z Unii Europejskiej!

Unia Europejska powinna wywalić Polskę na zbitą mordę, nie bawić się w procedury,...

Przeciw bolszewizacji prawa

Przeciw bolszewizacji prawa

Dzień 16 lipca zapewne przejdzie do historii najnowszej państwa polskiego, ponieważ – w...

PARTIA CZY POLSKA?

PARTIA CZY POLSKA?

PARTIA CZY POLSKA? Jak to możliwe, że system wyborczy tak prosty i jasny jak ordynacja...

Macierewicz to nie wariat – jest znacznie gorzej

Macierewicz to nie wariat – jest znacznie gorzej

Antoniego Macierewicza uważałem do wczoraj za wariata, idealnie wpisującego się do...

Por. Stefan Mustafa Abramowicz - Wspaniały przykład oddania Ojczyźnie

Por. Stefan Mustafa Abramowicz - Wspaniały przykład oddania Ojczyźnie

Por. Stefan Mustafa Abramowicz - Wspaniały przykład oddania Ojczyźnie Ale pomimo...

wielkanoc 2017

wielkanoc 2017

{jcomments on}

UPOLITYCZNIONE SZKOŁY, CZYLI O CO CHODZI Z TYM STRAJKIEM?

UPOLITYCZNIONE SZKOŁY, CZYLI O CO CHODZI Z TYM STRAJKIEM?

UPOLITYCZNIONE SZKOŁY, CZYLI O CO CHODZI Z TYM STRAJKIEM? Protesty grup zawodowych...

Ręce precz od samorządów!

Ręce precz od samorządów!

  Ręce precz od samorządów! Rola samorządów w państwie zależy od całościowej jego...

rżnięcie

rżnięcie

  Krzysztof {jcomments on}

TUSK GWOŹDZIEM DO PISOWSKIEJ TRUMNY

TUSK GWOŹDZIEM DO PISOWSKIEJ TRUMNY

Już wiadomo, że za chwilę PiS będzie fetował swoją klęskę jako zwycięstwo, tym...

PRZEKLĘTY DAR WOLNOŚCI ..... i trochę o drzewach

PRZEKLĘTY DAR WOLNOŚCI ..... i trochę o drzewach

PRZEKLĘTY DAR WOLNOŚCI ..... i trochę o drzewach   „Wolność jest wielkim darem. Nie...

PiS czyli: Poniżać i Szmacić  (cz.I)

PiS czyli: Poniżać i Szmacić (cz.I)

Na Facebooku opublikowałem komentarz dotyczący, cierpiącej na bezjajowość opozycji...

EDUKACJA MARIONETEK

EDUKACJA MARIONETEK

            EDUKACJA MARIONETEK   Społeczeństwa istnieją dzięki posłuszeństwu: wobec...

TYLKO U NAS! Dlaczego PiS popiera wycinanie drzew? Odkrywamy prawdziwe powody.

TYLKO U NAS! Dlaczego PiS popiera wycinanie drzew? Odkrywamy prawdziwe powody.

Najpierw, jak jakiś najgorszy lewak, oburzałem się, na to, że minister Szyszko...

GRUBA BALETNICA, CZYLI EGALITARYZM W EDUKACJI

GRUBA BALETNICA, CZYLI EGALITARYZM W EDUKACJI

GRUBA BALETNICA, CZYLI EGALITARYZM W EDUKACJI   Największym problemem nauczycieli i...

władza

władza

     Krzysztof    {jcomments on}

cywilizacyjne dylematy Europy

cywilizacyjne dylematy Europy

Głośnym ostatnio stał się wywiad Jarosława Kaczyńskiego udzielony niemieckiemu...

mimozy

mimozy

{jcomments on}Krztsztof

„Bolek” czy nie? Nigdy się nie dowiemy

„Bolek” czy nie? Nigdy się nie dowiemy

Wałęsa wszedł już do światowej historii i nic ani nikt go stamtąd nie wymaże, a...

33 tys. znaków na temat szkolnictwa

33 tys. znaków na temat szkolnictwa

„Kwestia szkolna" jest istotną częścią „kwestii polskiej", tego, czym żyjemy i jak...

"..bez kartki" - Wojciech Różański

Sprawa Honoru

Ocena użytkowników:  / 49
SłabyŚwietny 

blackpool

















1 września 1939-go
roku  – data najbardziej chyba znana i kojarzona przez wszystkich Polaków. Z trudem znaleźć takiego, który  na jej dźwięk wybałuszy oczy usiłując zgadnąć, co też może się za nią kryć.

O godzinie 20-tej 31 sierpnia  grupa niemieckich sabotażystów  przebranych w polskie mundury napada na własną radiostację w Gliwicach. Ma to być pretekst, który hitlerowska propaganda przygotowała jako usprawiedliwienie mającego właśnie nastąpić kilkuletniego krwawego horroru zgotowanego najpierw Polsce a potem całej Europie. Informacja, która idzie w świat brzmi - „Polska zdradziecko naruszyła integralność terytorialną III-ciej Rzeszy. Rzesza Niemiecka jako ofiara agresji musi się bronić..” 

Pierwsze bomby spadły na Wieluń o 4.35, pięć minut przed pierwszym strzałem pancernika  Schlezwig-Holstein na Westerplatte. Chwilę później zagony niemieckiej armii zmiotły z powierzchni ziemi polskie szlabany graniczne.

Naród polski ufny podpisanym z Wielką Brytanią i Francją  porozumieniom o pomocy wojskowej  ruszył do obrony kraju.  Po 3 dniach krwawych walk przyszła kojąca i niosąca nadzieję wiadomość – Wielka Brytania i Francja wypowiedziały , zgodnie z zobowiązaniem, wojnę hitlerowskiemu  najeźdźcy. Oddziały polskie cofając się przed  przeważającymi siłami nieprzyjaciela  wypatrywały angielskich i francuskich samolotów. 

Zamiast jednak spodziewanej pomocy z zachodu  dostały się w ogień atakującej ze wschodu Armii Czerwonej, która w dniu 17-go września, na mocy tajnych porozumień Hitlera ze Stalinem wkroczyła bez najmniejszego ostrzeżenia  na polskie ziemie.

Zachód uwierzył w prowokację w Gliwicach. Nie zwrócił uwagi -bo tak było wygodniej - na podpisany 23-go sierpnia, kilka dni przed prowokacją gliwicką, Pakt Ribbentrop-Mołotow, który przewidywał szczegółowy podział Polski między dwóch krwawych sojuszników , Hitlera i Stalina.   

Zaskoczone nagłym pojawieniem się Rosjan polskie oddziały , wymęczone  wielodniową, ciężką walką z jednym  wrogiem,  nie były w stanie oprzeć się drugiemu. W wielu wypadkach nawet, traktując  rosyjskie oddziały  jako idące im na pomoc, mieszały się z nimi bez walki. Do niewoli rosyjskiej dostały się tysiące polskich żołnierzy. Sowiecka armia w marszu  na spotkanie sojusznika ze swastyką na mundurze zajmowała  kolejne polskie wsie i miasta a mieszkańców nieomal natychmiast  wywoziła w głąb Rosji.

Kilkaset  tysięcy - tak polskich żołnierzy jak i ludności cywilnej – znalazło się nagle i wbrew swojej woli  w sowieckich łagrach nawet za kołem podbiegunowym. Ślad po wielu z nich zaginął aż do czasu odkrycia w 1941 roku zbiorowych mogił żołnierskich w lesie katyńskim koło Smoleńska. Znaleziono w nich 15 tysięcy ciał  w polskich mundurach, z rękami skrępowanymi drutem i dziurą w tyle głowy od kuli. Wielu mogił do dziś nie udało się  odnaleźć.

Gdy intencje Rosjan stały się  już jasne pozostała część polskiej armii  drogą przez Rumunię rozpoczęła ewakuację do Francji. Tam ciągle tkwiła nadzieja na odwet i francuską pomoc w odbiciu kraju z rąk najeźdźców.  

Ci, którym udało się uniknąć  wywózki na wschód przez Rosjan oraz  rozstrzelania przez Niemców od pierwszych dni okupacji zaczęli tworzyć podziemną armię wypatrując  w dalszym ciągu obiecanych  angielskich i francuskich samolotów.  Lecz niebo pozostało czyste jeszcze przez następne 5  lat. Dopiero w  1944 roku  kilkadziesiąt alianckich maszyn w większości obsadzonych ochotniczo przez polskie załogi pojawiło sie nad  płonącą w powstaniu Warszawą. Na wyraźny sprzeciw Stalina pomocy tej szybko jednak zaprzestano.

W czasie , gdy w Polsce walczył jeszcze ostatni regularny oddział Wojska Polskiego - szwadron majora  Hubala, Henryka Dobrzańskiego, ostatecznie rozbity w kwietniu 1940 roku -  do Francji docierali już żołnierze ewakuowani przez Rumunię a w  Wielkiej Brytanii  cumowały polskie okręty wojenne.  Jednym z nich był  okręt podwodny  ORP Orzeł, który internowany 14 go września w Estonii wsławił się brawurową ucieczką i po 44 dniowym  rejsie w ukryciu przez Morze Bałtyckie, duńskie cieśniny oraz Morze Północne , bez map, przyrządów nawigacyjnych oraz uzbrojenia  zameldował się do służby w brytyjskim porcie Firth of Forth.

W pierwszych miesiącach wojny na terenie Francji  zgromadziła się  odrodzona polska armia licząca 85 tys. żołnierzy. Armia  złożona ze wszystkich  zdolnych do służby Polaków tak przybywających z okupowanej Ojczyzny jak i mieszkających wcześniej we Francji.

Nie było jej dane jednak  ruszyć do walki, gdyż Niemcy  kpiąc sobie z potężnych umocnień linii Maginota – na dobrą sprawę linię  Maginota, bastion obronny , mający stanowić zaporę nie do przejścia,  Francuzi oddali bez jednego strzału -   zajęli  francuskie ziemie dość szybko. Po klęsce korpusu brytyjskiego pod Dunkierką część  oddziałów polskich wraz z nowo powstałym Polskim Rządem na Uchodźstwie ewakuowało się do Wielkiej Brytanii.  Ten łut  szczęścia – jak się miało wkrótce okazać - w nieszczęściu opierał się wyłącznie na  błędzie taktycznym niemieckiego dowództwa. Francja była już wtedy obezwładniona – bardziej własnym, strachem niż brakiem mocy - a Wielka Brytania nie dysponowała wtedy żadnymi liczącymi się siłami, które mogłyby odeprzeć niemiecką armię. Gdyby niemieckie zagony nie wstrzymały marszu i poszły za ciosem przez Kanał  to dumne brytyjskie imperium padłoby na kolana przed kilkoma kompaniami  „Gott mit uns” szybciej niż Polska  pod naporem dwóch wrogów.. 

W tym czasie na terenie Polski działała już  podziemna armia, której głównym celem  było przygotowanie do  powszechnego powstania narodowego przeciw  najeźdźcom. W 1943 roku, w momencie osiągnięcia  maksimum zdolności bojowej Armia Krajowa  liczyła prawie 400 tys.. zakonspirowanych żołnierzy. Wszyscy oni w mniejszym lub większym stopniu  pracowali na rzecz  zwycięstwa również na innych odległych frontach  przesyłając   brytyjskiemu wywiadowi  olbrzymie ilości informacji. W czasie II Wojny Światowej, informacje przekazane przez  wywiad podziemnej polskiej armii stanowiły aż 45% wszystkich materiałów alianckich.

W początkach września 1939 połączone siły lotnicze Francji i Wielkiej Brytanii  liczyły 2770 maszyn i posiadały ponad dwukrotną przewagę nad  lotnictwem niemieckim. Żaden z tych samolotów  nie wystartował jednak  na pomoc   miażdżonej z jednej strony przez Hitlera a z drugiej przez Stalina Polsce. 12 września – na długo przed rozbiciem ostatniego oddziału Wojska Polskiego ( majora Hubala)  na posiedzeniu Rady Najwyższej Sprzymierzonych w Abbeville Francja i Wielka Brytania postanowiły, że nie udzielą Polsce realnej, wojskowej pomocy. Znakomita większość samolotów bojowych Francji nie podniosła się w powietrze, by bronić nawet własnych granic – część zniszczył ostrzał artyleryjski z dalekich pozycji  na ziemi a pozostałe przeszły w niemieckie ręce bez najmniejszej nawet próby startu.

Społeczeństwo polskie przyzwyczajało się powoli  do myśli, że na  brytyjskie i francuskie wsparcie  nie można już liczyć i w oparciu o  konspiracyjne struktury podziemnego wojska swoje marzenia o odzyskaniu niepodległości  zaczynało realizować samodzielnie poprzez  akcje sabotażu, dywersji i walkę partyzancką.

Pierwszy etap polskiej tragedii dobiegał końca. Jego bilans to 70 tys. poległych w walce i 300 tys. uwięzionych przez Niemców oraz  prawie pół miliona  osób zesłanych przez Stalina w głąb Rosji.

150 tys.  Polaków wcielono siłą do Armii Czerwonej i pod  lufami karabinów pognano na  śmierć w późniejszej walce z Niemcami lub na froncie w Finlandii. Tysiące polskich oficerów i żołnierzy  zamordowano w sowieckich obozach strzałem w tył głowy, część  rozjechano gąsienicami czołgów. 

Ok 30 tys. polskich żołnierzy znalazło się na terenie Wielkiej Brytanii po klęsce Francji. Nie przypuszczali, że druga odsłona historii , o wiele gorsza i bardziej gorzka w smaku,  była jeszcze przed nimi.  Jeszcze nie wiedzieli, że zwyczaj łamania  paktów i układów rozpoczęty 12-go września przez  Francję i Wielką Brytanię sprawi, iż  polski naród na wolność będzie czekał   pół wieku dłużej niż inni.

Tymczasem na terenie Wielkiej Brytanii tworzyły się polskie jednostki – dywizjony lotnicze, oddziały pancerne  i marynarka  wojenna. Powstała też 1 Samodzielna Brygada Spadochronowa pod dowództwem gen. Sosabowskiego.

Proceder łamania paktów zaowocował nowym wydarzeniem – 22 czerwca  1941 roku Niemcy  napadły na  dotychczasowego sojusznika – Rosję.  Mało kto wie, że datę ataku Hitlera na Rosję  odkryli i przekazali Brytyjczykom  na długo przed samym faktem polscy  szyfranci , dzięki którym  tajemnica Enigmy - niemieckiej maszyny szyfrującej - przestała stanowić zagadkę dla alianckiego wywiadu.

Zgodnie z planem Hitlera III Rzesza miała sięgać od Pirenejów po Kaukaz.  Historia lubi płatać figle tym , którzy próbują ją fałszować  i teraz Rosja przeżywała to, co wcześniej  zgotowała Polsce. Zdziesiątkowana Armia Czerwona , wycieńczona walkami cofała się w głąb kraju. Stalin  zmuszony był ulec naciskom polskiego rządu w Londynie i uwolnił  znaczną część  więzionych  polskich żołnierzy licząc, że wspomogą Czerwoną Armię w walkach na terenie Rosji.  

andersDowódcą  nowej polskiej armii został gen. Władysław Anders dotychczas więziony  przez NKWD  na moskiewskiej Łubiance. 22 miesiące spędzone w stalinowskim więzieniu nauczyły go braku zaufania do obietnic  Stalina. Z tej też przyczyny wyprowadził z Rosji -  poprzez Iran, Włochy aż do Francji – tę właśnie tworzoną polską armię liczącą w/g niektórych źródeł 40 tys.  polskich żołnierzy  oraz blisko 70 tys. cywilów zasilając  nimi  brytyjską 8 Armię.

Oddziały niemieckie   posuwając się na wschód  dotarły do Smoleńska  odkrywając przypadkiem wcześniej wspomniane  mogiły 15 tys.. pomordowanych przez Rosjan polskich oficerów, jeńców wojennych. Informacja ta obiegła świat lecz  Stalin jej zaprzeczył przypisując winę Niemcom. Mimo, że  nie było żadnych wątpliwości , kto tej zbrodni dokonał – dość wspomnieć, że, gdy Anders wyraźnie zażyczył sobie powrotu owych oficerów  do szeregów nowo tworzonej armii usłyszał od Stalina , że „ci ludzie już nigdy nie wrócą” -  to zarówno  Prezydent Stanów Zjednoczonych jak i rząd  brytyjski  starały się  na wyraźnie żądanie Rosji  temat  wyciszyć. Roosevelt nawet zdymisjonował amerykańskiego ambasadora w Stambule za nadawanie  tej sprawie rozgłosu.

W lipcu 1940 roku nastąpiła dawno planowana przez Hitlera – i zaniechana , nie wiadomo dlaczego, pod Dunkierką w czasie kampanii francuskiej -  próba  pokonania Wielkiej Brytanii. Przez kilka miesięcy setki samolotów Luftwaffe starały się  zniszczyć  brytyjski potencjał militarny. Ale to był już czas polskich dywizjonów lotniczych. W składzie RAF funkcjonowało 16 dywizjonów  bojowych w tym 8 myśliwskich. Najbardziej podziwianym polishbył 303-ci Kościuszkowski.  W dniu przybycia największej armady powietrznej Luftwaffe w Bitwie o Anglię strącił największą ilość maszyn wroga ze wszystkich dywizjonów RAF.  

Lotnictwo uratowało Wielką Brytanię przed klęską . To o pilotach, z głębokim ukłonem w stronę Polaków,  mówił Churchill – "nigdy w historii świata  tak wielu nie zawdzięczało tak wiele tak niewielu".

Ówczesny brytyjski minister lotnictwa Sir Archibald Sinclair powiedział:..” bez udziału polskich lotników uzyskanie zwycięstwa w bitwie o Wielką Brytanię byłoby niemożliwe..”.

To był jedyny moment w historii tej wojny  (a również i po jej zakończeniu), gdy Brytyjczycy tak otwarcie, szczerze i powszechnie kochali Polaków.

W ocenie polskiego wkładu w sukces powietrznej bitwy o Wielką Brytanię   pomija się całkowicie udział   wywiadu  Armii Krajowej działającego  na terenie Polski. Ale to dzięki żmudnej pracy  żołnierzy podziemnych polskich formacji  odkryto zarówno fabrykę produkująca pociski  rakietowe V1 i V2  w Peeneminde jak i   zakłady wytwarzające  paliwo syntetyczne do  tych rakiet.

Informacje dostarczone przez polski wywiad pozwoliły aliantom na zbombardowanie tych obiektów i unicestwienie  niemieckich planów  zagłady  Londynu  i podbicia Wielkiej Brytanii.  W  lipcu 1944 roku oddział  Armii Krajowej działający  na Lubelszczyźnie zdobył  oraz przekazał do Londynu  części i plany konstrukcyjne pocisku V2. W świetle tych faktów słowa Sinclaira wydają się aż nadto prawdziwe.

Z końcem 1943 roku wojska sprzymierzone  rozpoczęły marsz od południa w kierunku Rzymu. Przeszkodą w  opanowaniu stolicy Włoch była linia Zygfryda. 22 stycznia 1944 rozpoczęto atak na wzgórze Monte Cassino, kluczowy  punkt  niemieckiego oporu. Ponad trzy miesiące alianci usiłowali pokonać nieprzyjaciela  lecz ciągle stali w miejscu. 12 maja naczelne dowództwo sił sprzymierzonych zdecydowało się rzucić do boju 2 Korpus gen. Andersa, który idąc z Rosji  przez Iran zdążył już zasilić szeregi aliantów.   Operacja  nosiła kryptonim Honker. Honk to po angielsku głos, który wydają dzikie gęsi wracające do swoich gniazd po długiej nieobecności. Polscy żołnierze byli właśnie takimi dzikimi gęśmi  wracającymi do gniazda , do Polski. Po 6 dniach krwawych walk  nad klasztorem Monte Cassino zawisła biało-czerwona  flaga. Droga na Rzym była otwarta – to, czego nie mogli dokonać żołnierze brytyjskich i amerykańskich oddziałów przez 3 miesiące polskie „dzikie gęsi” z naszywkami „POLAND”  na rękawach  dokonały przez tydzień.

Dzikie  gęsi Drugiego Korpusu pod dowództwem gen. Andersa  w swojej drodze do gniazda wyzwoliły niejedno miasto  we Włoszech i Francji.

Na kontynencie, ciągle na  pierwszej linii frontu,  od   wielu miesięcy działała 1 Dywizja Pancerna gen. Maczka  nierzadko pełniąc kluczowe role w  przełamywaniu niemieckiej obrony zaczynając od Falais – otwierając drogę do wyzwolenia Paryża - aż po Wilhelmshaven.  W czasie swojego marszu wyzwoliła w ostatniej fazie wojny Oberlangen -  kobiecy obóz jeniecki , w którym więzione były Polki– żołnierze  Armii Krajowej wzięte do niewoli w Polsce.

Gdy 1 sierpnia 1944 roku wybuchło Powstanie Warszawskie  1 Samodzielna Brygadasosabowski Spadochronowa  pod dowództwem gen. Sosabowskiego szykowała się do  wylotu nad walczącą Warszawę.  Powstała właśnie  w tym celu – by zostać zrzuconą  w Kraju. Taki cel jej istnienia tkwił zarówno w sercach żołnierzy jak i w zapisach gwarantowanych  przez brytyjski rząd. 

Lecz w tym czasie na ziemiach  wschodniej Polski rządził już Stalin. Nie było jego zamiarem pomagać walczącym Polakom lecz ich niszczyć. Oddziały Armii Czerwonej  wkraczając do Warszawy spokojnie przeczekały  na prawym brzegu Wisły  aż Niemcy  dobiją ostatniego  powstańca po jej lewej stronie. Liczbę poległych  w Powstaniu określa się na  ok 180 tys. osób. Do tego należy dodać   ponad 500 tys. wypędzonych  i pognanych  na roboty do Niemiec Polaków – mieszkańców Warszawy i okolic.

Tylko 3 osoby na świecie znały sens polityczny prowadzonej wojny.  Roosevelt  wraz z Churchilem oddali   na mocy porozumień w Teheranie  ziemie polskie  pod władanie Stalina zaprzeczając wszelkim porozumieniom , paktom i zobowiązaniom wobec polskiego rządu i narodu. To był czas, w którym honor miał najniższą cenę w historii świata.

Daremnie 2200 spadochroniarzy  Polskiej Brygady Spadochronowej  czekało na rozkaz  wylotu nad walczącą Warszawę. Mottem brygady było : „najkrótszą drogą do kraju”. To oni pierwsi  mieli postawić stopę na polskiej , utraconej lata temu , ziemi. Od nich miała się zacząć  droga ku wolności. Stalin nie pozwolił jednak na taki rozwój wypadków i brygadę zrzucono  w Holandii w czasie operacji Market-Garden. Źle zaplanowana operacja  spowodowała potworne straty w ludziach. Krytykujący założenia alianckiego sztabu  gen. Stanisław Sosabowski  został pozbawiony dowództwa a brygada wycofana do Wielkiej Brytanii.

Wojna dla wielu jej uczestników dobiegała końca . Choć jeszcze rok  trzeba było czekać na kapitulację to pętla frontów zaczęła już zaciskać się na szyi hitlerowskiej armii.

6 czerwca  operacja lądowania wojsk  alianckich w Normandii zamknęła  olbrzymi kocioł wokół III Rzeszy. Armia Czerwona dzięki olbrzymiej pomocy militarnej  Sprzymierzonych    między innymi poprzez konwoje morskie do Murmańska , w których uczestniczyły polskie okręty wojenne i  transportowe  posuwała się  na zachód , na wschód i ku północy atakowały  sprzymierzone armie  zachodnich wojsk, w tym liczne polskie oddziały. Afryka  była już oczyszczona z  niemieckich  wojsk – swój udział  w kampanii afrykańskiej odegrali także polscy lotnicy.

Amerykanie, Brytyjczycy , Kanadyjczycy , Francuzi  i Polacy, idąc z zachodu,walczyli z Niemcami.  Rosjanie, idąc ze wschodu, poza Niemcami strzelali także do Polaków.

3 Armia  gen. Pattona  dotarła  nawet na przedmieścia czeskiej Pragi. Tylko krok dzielił ją od  Polski i Warszawy.To była ostatnia szansa dla narodu polskiego i ostatnia szansa dla Churchilla i Roosevelta, by dotrzymać danego Polakom słowa. Nie skorzystali z niej. Rozkazem Eisenhowera – głównodowodzącego  połączonymi  siłami Sprzymierzonych -  armia gen. Pattona został zawrócona   do Niemiec, by nie przeszkadzać  Stalinowi  w jego planie zagarniania Europy Wschodniej.

13-go lutego 1945 roku grupa polskich lotników  odpoczywała po kolejnym locie w kasynie  lotniska Andrews w Essex. Niespodziewanie z głośników  radiowych   zabrzmiał  wyrok – spiker odczytał postanowienia  protokołu z Jałty. Zgodnie z  jego treścią  Churchill i Roosevelt - teraz już oficjalnie - oddali Polskę pod władanie Stalina i zgodzili się, by  Rosja zatrzymała  obszar, który zagarnęła  napadając na Polskę  17-go września 1939.

Polskim dzikim gęsiom na dźwięk tych słów opadły skrzydła - zabrano im właśnie  gniazdo. Brytyjscy koledzy i towarzysze broni spuścili oczy..niektórzy wyszeptali – hańba!.

Gen. Anders, w owym czasie pełniący obowiązki Naczelnego Wodza  Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie zażądał od  Churchilla wyjaśnień. Usłyszał w odpowiedzi  –

 „.. mamy wystarczającą ilość wojska ... już was nie potrzebujemy...może Pan sobie zabrać swoich żołnierzy”. Jedyne, co Anders, człowiek honoru,  mógł wtedy odpowiedzieć  to – „.. wczoraj mówiłeś co innego..”.

Wiedząc już, że nie ma szans na powrót do ojczyzny, żołnierz polski dalej, bez słowa sprzeciwu, ramię w ramię  z Brytyjczykami uczestniczył w oczyszczaniu Europy z hitlerowskiej zarazy. Kilku oficerów ze sztabu Andersa po usłyszeniu jałtańskich   wieści popełniło samobójstwo lecz kilka dni potem  polscy żołnierze złożyli kolejną ofiarę krwi wyzwalając Bolonię i przyczyniając się tym do ostatecznej klęski wojsk niemieckich na froncie włoskim. 

 „.. Stracili ojczyznę lecz zachowali honor ..” – tak powiedział o polskich żołnierzach  późniejszy premier Wielkiej Brytanii, Harold MacMillan.

7 maja 1945 roku Niemcy hitlerowskie podpisały akt bezwarunkowej  kapitulacji  wobec głównodowodzącego siłami Sprzymierzonych oraz  reprezentanta Czerwonej Armii.  Na wyraźnie życzenie Stalina akt kapitulacji powtórzono dnia następnego, tym razem w kwaterze  dowódcy Czerwonej Armii , gen. Żukowa. Swój podpis złożył wtedy  także przedstawiciel Francji . Feldmarszałek Wilhelm Keitel podpisujący   akt w imieniu Niemiec tak skomentował uczestnictwo Francji w tej uroczystości – Francja powinna złożyć podpis po obu stronach dokumentu – jako przegrany i jako zwycięzca.

Polacy nie prosili o zaszczyt udziału w akcie kapitulacji. Mimo, że wojna zaczęła się  od inwazji na ich kraj.....mimo, że złożyli w walce z hitlerowskim najeźdźcą ogromną, największą w tej wojnie,  ofiarę krwi  to nikomu nie przyszło do głowy, by złożenie podpisu zaproponować  przedstawicielowi armii polskiej , czwartej - po USA, Wielkiej Brytanii i Rosji -  sile militarnej tej wojny.

8 czerwca 1946 roku tłumy przybyły do Londynu , by obserwować Paradę Zwycięstwa  z okazji pokonania  Niemiec i Japonii w II Wojnie Światowej. W  prawie 15 kilometrów długiej kolumnie  zwycięzców  maszerowali Brytyjczycy, Amerykanie, Francuzi, Kanadyjczycy, Australijczycy, Norwegowie, Duńczycy, Belgowie, Irańczycy, Chińczycy, Sikhowie, Grecy, Arabowie, Luksemburczycy i Brazylijczycy. Można było, obserwując  różnorakość mundurów oddziałów wielu armii świata, wyobrazić sobie ogrom cierpień i zniszczeń zakończonej wojny.  Do pełnej oceny zabrakło wyłącznie  jednego śladu .. śladu polskiego munduru w tej wielokilometrowej kolumnie rozradowanych zwycięzców. Brytyjski rząd nie chciał  takim widokiem drażnić Stalina.

Dzięki naciskom dowództwa RAF brytyjskie władze w ostatniej chwili zaprosiły   do udziału w paradzie 15-tu pilotów  303-go Dywizjonu Myśliwskiego im Tadeusza Kościuszki. Dywizjonu najsłynniejszego, najbardziej bojowego... tego, który zestrzelił najwięcej  samolotów wroga ze wszystkich dywizjonów  RAF. Lotnicy jednak, wierni  powiedzeniu, że „honor ponad wszystko” w proteście przeciw  pominięciu innych polskich żołnierzy odmówili  udziału.

Londyn  oglądał w 1946 roku   jedną z najbardziej fałszywych  parad zwycięstwa , jaką udało się kiedykolwiek  komukolwiek sformować. Dopiero 58 lat po zakończeniu wojny, w 2003 roku, premier Wielkiej Brytanii Tony Blair, przepraszając za błędy swoich poprzedników, nadał paradzie właściwy  sens – w 2005 ulicami Londynu maszerowali już wszyscy. Lecz polskie dzikie gęsi w 1946-tym nie tęskniły do parad, brakowało im gniazda.

Gdy londyńska kolumna zwycięzców  zakończyła  swój przemarsz Europa zaczęła zapominać o wojnie, żołnierze wszystkich armii wracali do swoich zwykłych cywilnych zajęć ciesząc się, że  5 lat trwający koszmar  nareszcie się zakończył.

Tylko w jednym miejscu na mapie Europy  ciągle ginęli ludzie.  Churchilowsko-rooseveltowski „najbardziej sprawiedliwy podział  Europy”  zbierał swoje żniwo w Polsce.

Pół roku po Paradzie Zwycięstwa, 24 grudnia 1946 roku w więzieniu na Łubiance w fielMoskwie  NKWD morduje  ostatniego dowódcę Armii Krajowej gen. Leopolda Okulickiego, „Niedźwiadka”.

-15 maja 1948 roku w więzieniu mokotowskim ginie od strzału w tył głowy  rotmistrz Witold Pilecki, oficer Komendy Głównej Armii Krajowej.

-7 stycznia 1949 roku w więzieniu  Urzędu Bezpieczeństwa w Warszawie zakatowano na śmierć  żołnierza Armii Krajowej – por. Jana Rodowicza , sławnego Anodę z  Batalionu Zośka AK.

-24 lutego 1953 roku gen. Emil Fieldorf , sławny „Nil” , z-ca  ostatniego dowódcy Armii Krajowej , po sfingowanym procesie zostaje powieszony w więzieniu na Rakowieckiej.

To tylko kilka nazwisk. W podobny sposób zginęło wielu żołnierzy Polski Podziemnej. Miejsca spoczynku wielu z nich nie są znane do dziś .

Ostatni partyzant  - Józef Franczak "Lalek", żołnierz wyklęty – zginął, zastrzelony przez KBW, w październiku 1963-go roku. To był, tak naprawdę, moment, który kończył 2-gą wojnę w Polsce – 18 lat po kapitulacji III Rzeszy.

Represje stalinowskie w stosunku do polskiej ludności cywilnej i wojskowej  po 1945 roku  trudne są do oszacowania.

Oblicza  się, że nowy ład zaprowadzany  przez stalinowskie władze dzięki jałtańskiemu  porozumieniu Wielkiej Trójki kosztował polski naród  około 1 miliona  ludzkich istnień. Polska została rozszabrowana - na Wschód wywożono prawie wszystko, co mogło stanowić jakąś wartość -  od zrywanych z torowisk szyn kolejowych po dzieła sztuki. Płócien wielkich mistrzów pędzla z polskich muzeów rosyjska armia używała nawet do czyszczenia butów. Do listy „zasług” Czerwonej Armii w jej marszu do Berlina należy włączyć też ponad 100 tys. zgwałconych kobiet – od 10 letnich dziewczynek po staruszki.  

Polskie powojenne prawo  uznawało  każdą skargę na  zachowanie rosyjskich wojsk okupacyjnych za nielegalne oraz wrogie Rosji i nowemu porządkowi a amerykańska i brytyjska prasa otrzymały zakaz publikowania  niekorzystnych dla tego porządku informacji. 54 lata przyszło Polsce czekać na  dzień sprawiedliwości dziejowej. 16-go września 1993 roku,  już bez fanfar, wiwatujących tłumów i parad, ostatni rosyjski żołnierz opuszczał jej granice. Historia po raz kolejny dała nauczkę Wielkim tego świata – naród polski nie zechciał umrzeć na ich życzenie.

Gdy w 1946 roku rozformowano w Wielkiej Brytanii polskie oddziały przed żołnierzami  pojawił się  olbrzymi dylemat– informacje o sytuacji w Polsce przesyłane przez  ciągle działający  wywiad zapowiadały następny etap koszmaru .

Część  żołnierzy została w Wielkiej Brytanii. Pozostałe dzikie gęsi rozeszły sie po świecie w poszukiwaniu nowych gniazd. Znalazły je  w USA, w Kanadzie, w RPA. Znacznej części z nich nie było pisane nigdy tego jednego jedynego, upragnionego i ojczystego, gniazda zobaczyć.  

A Stalin?.. Nie zrealizował swoich planów stworzenia komunistycznego imperium od Sachalinu po Pireneje choć w swoim przekonaniu zrobił wszystko, by do tego doprowadzić. Najpierw sprzymierzył się z Hitlerem  licząc na to , że zarówno faszystowskie Niemcy jak i państwa zachodnie wykrwawią się wzajemnie w   walce umożliwiając Armii Czerwonej łatwy marsz na zachód. Nie przewidział  jednak zdrady hitlerowskiego sojusznika choć sam zamierzał zdradzić go później.  Gdy niemiecka armia prawie dotarła do bram Moskwy rosyjski dyktator dysponując  wycieńczonym i słabo uzbrojonym w porównaniu z niemieckim najeźdźcą  wojskiem sprzymierzył się po raz kolejny . Tym razem z Wielką Brytanią i  Stanami Zjednoczonymi. Tych sprzymierzeńców zdradził  już w kilka  godzin po umożliwieniu mu przez Roosevelta i Churchila   zajęcia całej Europy Wschodniej. Choć ocenia się, że  zostawił po sobie  między 30 a 60 milionów grobów  -  10 razy więcej niż Hitler – oraz wycinając w pień wszystkich swoich oponentów  tak w krajach zajętych po wojnie jak i wśród własnego narodu to zapewnił tak sobie, jak Związkowi Radzieckiemu  miejsce w panteonie zwycięzców II Wojny Światowej – jałtańsko-teherańskie pakty dawały mu więcej niż osławiony pakt Ribbentrop-Mołotow.Jednym pstryknięciem palca rzucił zachodni świat na kolana i ze złoczyńcy i zbrodniarza stał się cenionym bohaterem. Majstersztyk....  

Wiara w Stalina ówczesnych zachodnich przywódców kosztem  złamania zobowiązań, traktatów i kodeksu honorowego  miała za chwile doprowadzić do następnej wojny – tym razem tzw. zimnej,  morderczego wyścigu zbrojeń i ciągłego zagrożenia  konfliktem  światowym o wiele gorszym w przewidywanych skutkach niż zakończona tuż przed chwilą wojna.

A wystarczyło , by tego uniknąć, po prostu dotrzymać słowa.

 

„.....Jedna jest tylko wskazówka, która pomaga  narodowi  dotrzymywać słowa i wypełniać zobowiązania.  Tą wskazówką jest honor....”

 

Wbrew pozorom nie wypowiedział tych słów żaden z bohaterów – w sensie faktycznego bohaterstwa popartego czynami i podpisanego odwagą  - zakończonej właśnie wtedy wojny - autorem jest Winston Churchill. Na przekór  logice, zdrowemu rozsądkowi i na pohybel wszystkim naiwnym przytacza się je wciąż jako wzór i  przykład do naśladowania.

O wiele więcej wniesiemy  wartości do codziennego życia i przyszłości przywołując inne cytaty  ..

....choćby Fredry 

–  Naród, który nie ma siły i woli powiedzieć łotrom, że łotry, nie wart być narodem

... lub Herberta -  Naród, który traci pamięć, traci sumienie

....bądź kompletnie nieznanego autora :

- Naród, który nie zna swej historii skazany jest na jej powtórne przeżycie

 


 

  od autora : „ nie było moim zamiarem dodawanie kolejnej patetycznej, brzmiącej swoistym bogoojczyźnianym dźwiękiem  łezki do kart polskiej historii. To nie patos...nie bogoojczyźniana nuta...to fakty ujęte w zwykłe słowa.

Dziś, 70 lat po wojnie zaczynają powszechnie brzmieć inne słowa :

  Prezydent Francji ... kraju, który  w 1939-tym nie poderwał ani jednego samolotu w intencji wywiązania się z honorowych zobowiązań.......kraju, ktory oddał swoje ziemie bez nieomal jednego strzału na pożarcie Niemcom śmie mówić, że to Niemcy były pierwszą ofiarą Nazistów ,  Prezydent Polski o Polakach mówi – naród sprawców a studenci amerykańskich uczelni na pytanie „jakiej narodowości byli naziści ? „ odpowiadają – polskiej....

Dzisiaj, 70 lat po wojnie, dla polskich elit władzy bardziej liczy się nagroda dla Idy niż postawa rotmistrza Pileckiego i obrona Wizny...bardziej opłaca się - w myśl dyktatu z Brukseli czy Waszyngtonu - udawać, że nie było rzezi wołyńskiej niż uczyć polskie dzieci w szkołach prawdziwej historii Polski...

Wobec takiej kolejnej i następnej, już współczesnej, próby przeinaczania historii przez podobnych, kolejnych Wielkich tego świata wypadałoby, by o tym, „jak było naprawdę„ wiedzieli i chcieli wiedzieć ..i pamiętać...choć sami Polacy. 

Tak po prostu. Nie po to, by żądać zadośćuczynienia lub rościć pretensje ale po to, by utrzymać więź z przeszłością i korzeniami,  utrzymać tożsamość tzw. narodową i nie dać się więcej oszukiwać

By nie dali tej własnej - z jednej strony smutnej i tragicznej ale z drugiej jednak pięknej - historii znów oszpecić i szargać złym słowem....by pamiętali, nie wstydzili się jej i nie przepraszali za nieswoje winy.....by zechcieli się na niej uczyć, właściwie dobierając wzorce zachowań i właściwych bohaterów stawiając na cokołach pomników.....

Historia II Wojny Światowej nie kończy się w 1945 roku..nie kończy się nawet w 1963-cim.  Uważny obserwator rzeczywistości dostrzeże, że pakty podpisane przez Mołotowa i Ribbentropa w sierpniu 39-go roku a potem przez Wielką Trójkę w Teheranie, Jałcie i Poczdamie swoje żniwo zbierają do dziś.......
Pisząc ten tekst nie leżało w mojej intencji zatopienie się w samouwielbieniu do narodowego bohaterstwa i wielkości lecz refleksja....Historia pokazuje, że Polska i Polacy potrafili ( i ufam, że nadal potrafią ) robić wielkie rzeczy..sztuka, której jednak nie opanowali do dziś to wyciąganie z owej historii lekcji... tak, by błędów popełnionych wcześniej nigdy więcej starać się już nie popełniać...
)

 


 


wojWojciech Różański

inne artykuły autora 

Komentarze   

 
Bogdan
+6 #3 Bogdan 2015-09-01 05:45
Ciekawe - ilu nas - Polaków pamięta o 1 września i wszystkim co było później - w taki sposób ? Kto potrafi powiedzieć swym Ojcom : - Tak , byliście bohaterami - ale popełniliście błąd ? Błąd - który Was a i nas okaleczył ! Biliście się o Ojczyznę - a wygraliście socjalizm .... Szkoda że kolejne pokolenia uczy się w szkołach historii o nieco innym zabarwieniu niż pięknie skondensowane w artykule .. Szkoda że nadal niewydarzeni "politycy" mówią narodowi - kto jest jego przyjacielem a kto wrogiem . Może obecne i dalsze losy Ukrainy czegoś nas nauczą ...
Cytować
 
 
bergerac
+4 #2 bergerac 2015-08-31 23:21
potężna lekcja prawdziwej historii...
Cytować
 
 
Małgorzata
+8 #1 Małgorzata 2015-08-31 21:01
Świetny artykuł. Dobrze sobie wieczorkiem przed 1 września przypomnieć to co najważniejsze. Czekam na więcej. Dzieki autorze, :)
Cytować
 

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież